close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • POPRZEDNI AMBASADOROWIE

  •  

    Bronisław Bouffałł (ur. 30 października 1867 w Jurewiczach, gubernia grodzieńska, zm. 8 lutego 1949 w Gdańsku) – polski prawnik, profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego,  od 2 września 1919 delegat misji w Estonii, w latach 1920-24 chargé d'affaires RP w Rydze. Ukończył studia prawnicze na uniwersytetach w Petersburgu (1887-1892), Heidelbergu i Paryżu (1894-1895) oraz Oxfordzie (1896). Po powrocie do Polski w 1924 został profesorem nadzwyczajnym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie prowadził wykłady z prawa międzynarodowego publicznego i filozofii prawa. Kierował Katedrą Prawa Politycznego i Prawa Narodów KUL.

     

    Leon Wasilewski (ur. 24 sierpnia 1870 w Petersburgu, zm. 10 grudnia 1936 w Warszawie) – działacz PPS, bliski współpracownik Piłsudskiego, architekt polskiej polityki wschodniej u progu niepodległości, od 16 lutego 1920 poseł RP w Estonii.W listopadzie 1918 został ministrem spraw zagranicznych w rządzie Jędrzeja Moraczewskiego. Po dymisji rządu wyjechał do Francji, by uczestniczyć w pracach Komitetu Narodowego Polskiego. Brał udział w negocjacjach pokojowych z Rosją Sowiecką, kończących wojnę polsko-bolszewicką. Po podpisaniu i ratyfikacji traktatu ryskiego przewodniczył polskiej komisji do spraw delimitacji granicy wschodniej. W II Rzeczypospolitej zajmował się pracą naukową – w 1924 mianowano go prezesem Instytutu Badania Najnowszej Historii Polski. Został odznaczony m.in. estońskim Krzyżem Wolności I klasy.

     

    Michał Sokolnicki ( ur. 6 lutego 1880 w Kaszewach Kościelnych, zm. 17 stycznia 1967 w Ankarze w Turcji) - polski historyk, dyplomata, polityk, od 2 grudnia 1921 poseł RP w Estonii. Bliski współpracownik Józefa Piłsudskiego. W 1919 r. był jednym z członków delegacji polskiej na Konferencję Pokojową w Paryżu. Następnie pełnił służbę dyplomatyczną w Londynie ( 1919 r. pierwszy radca poselstwa polskiego) i w Helsinkach (1920-1922 poseł RP w Finlandii i Estonii ). W latach 1923-1931 pracował jako wykładowca Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. W roku 1931 powrócił do służby dyplomatycznej jako poseł RP w Danii (1931-1936). W roku 1936 mianowany po podniesieniu rangi przedstawicielstw dyplomatycznych ambasadorem Rzeczypospolitej w Turcji. Po 1945 r. Sokolnicki pozostał w Turcji.                   

     

    Władysław Neuman (ur. 1893 w Łodzi, zm. 1945 w Nowym Jorku) – polski dyplomata, członek Naczelnego Komitetu Narodowego w Rappersville (1915-1917). Chargé d’affaires w Estonii od 16 grudnia 1921, poseł w Oslo (1931-1940), poseł w Meksyku (1942-1945). Kawaler Wielkiej Wstęgi Orderu Św. Olafa.

     

    Wacław Tadeusz Dobrzyński  - od 1 października 1922 chargé d’affaires a od 23 października 1923 poseł w Estonii.

     

    Franciszek Charwat (ur. 12 kwietnia 1881 w Stanisławowie, zm. 1943 w Rio de Janeiro) – polski dyplomata, od 31 grudnia 1924 chargé d’affaires a od 24 sierpnia 1926 poseł w Estonii, poseł na Łotwie w latach 1936-1938 i Litwie w latach 1938-1939. Został odznaczony m.in. estońskim Orderem Krzyża z Orłem (1931) i Krzyżem Wolności II klasy. 

     

    Jarosław Lindenberg – polski filozof, dyplomata, Ambasador RP na Łotwie, w Estoniii, oraz Bułgarii, chargé d'affaires Ambasady RP w Czarnogórze od 2008. W latach 1971–1975 uczęszczał do XV LO im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie, gdzie zdał maturę. Ukończył studia w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1985 uzyskał stopień doktora. W latach 1980–1986 był pracownikiem naukowym w filii Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku. Od 1986 do 1991 wykładał w Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej. Na początku lat 90. został pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Pracował w Gabinecie Ministra, a w 1991 otrzymał misję organizacji polskich placówek dyplomatycznych na Łotwiei w Estonii, gdzie początkowo pełnił funkcję chargé d'affairs. W latach 1992–1997 pełnił funkcję ambasadora w Rydze, a w latach 1993–1994 był akredytowany jednocześnie w Tallinnie. Od 1997 pracował jako starszy radca ministra w Departamencie Promocji i Informacji MSZ. W 1998 objął kierownictwo polskiej ambasady w Sofii. Funkcję ambasadora pełnił do 2003. W kolejnych latach pracował w centrali MSZ, m.in. jako naczelnik Wydziału Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej w Departamencie Europy oraz w Sekretariacie Dyrektora Generalnego. Od 2008 pracował, jako chargé d'affairs w Ambasadzie RP w Podgoricy. Obecnie Zastępca Dyrektora Protokołu Dyplomatycznego MSZ RP.

     

    Jakub Wołąsiewicz – Ambasador RP w Estonii w latach 1994–2001. W 1984 ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, po czym uzyskał zatrudnienie w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (pracował m.in. w Departamencie Prawnym oraz Departamencie Europy, w tym jako wicedyrektor i dyrektor tego ostatniego). W 1994 objął funkcję ambasadora RP w Estonii, którą sprawował do 2001.

     

    Wojciech Wróblewski – Ambasador RP w Estonii w latach 2001–2005. Ukończył studia na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Były kierownik Ruchu Harcerskiego. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu po stronie opozycji solidarnościowej w ramach tzw. podstolika młodzieżowego. Po zmianie ustroju był doradcą ds. bezpieczeństwa w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, następnie zaś radcą ambasady RP na Litwie oraz organizatorem i pierwszym dyrektorem Instytutu Polskiego w Wilnie(1992–1997). Od lipca 2001 pełnił misję, jako ambasador nadzwyczajny i pełnomocny w Estonii. Obecnie doradca prezesa PKN Orlen ds. strategicznych.

     

    Tomasz Chłoń – Ambasador RP w Estonii w latach 2005–2010. Ukończył studia w zakresie filologii węgierskiej na Uniwersytecie Warszawskim, podyplomowe studia politologiczne w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych oraz studia w zakresie integracji europejskiej na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Maastricht. Od 1987 związany jest ze służbą dyplomatyczną. W latach 1990–1991 wchodził w skład zespołu realizującego wprowadzenie ruchu bezwizowego z państwami zachodnimi. Od 1991 pełnił funkcję sekretarza ds. politycznych i prasowych Ambasady RP w Helsinkach, a w latach 1996–1997 był Zastępcą Ambasadora. Od 1997 kierował wydziałem w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa MSZ. Brał udział w pracach zespołu negocjującego zmiany w Traktacie o Siłach Konwencjonalnych w Europie. Od 1998 do 2003 pracował w Stałym Przedstawicielstwie RP w NATO. Reprezentował Polskę w Komitecie Politycznym Sojuszu. Był jednym z negocjatorów porozumienia powołującego Radę NATO-Rosja. Po powrocie do kraju ponownie kierował wydziałem w Departamencie Polityki Bezpieczeństwa, a od 2004 pełnił obowiązki wicedyrektora Departamentu Systemu Narodów Zjednoczonych i Problemów Globalnych. Od 2005 do 2010 pełnił funkcję Ambasadora RP w Tallinnie. W latach 2011-2012 był dyrektorem Sekretariatu Ministra w MSZ RP. Jest autorem publikacji: Droga Finlandii do Unii Europejskiej, Rosja bliżej NATO i Polska na forum ONZ oraz artykułów w prasie fińskiej.

     

    Grzegorz M. Poznański - Ambasador RP w Estonii w latach 2010-2014. Absolwent Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył studia podyplomowe z zakresu integracji europejskiej oraz obrony narodowej. Studiował także w Chinach. Uczestnik m.in. prestiżowego Kursu ONZ nt. rozbrojenia (UN Disarmament Fellowship). W Ministerstwie Spraw Zagranicznych pracuje od 1997 roku. Specjalizował się w tematyce bezpieczeństwa międzynarodowego, rozbrojenia, nieproliferacji i kontroli eksportu. W latach 2002-2006 pracował w Stałym Przedstawicielstwie RP przy Biurze ONZ w Genewie. W latach 2007-2008 członek Grupy Ekspertów Rządowych ONZ ds. rakiet. W latach 2007-2008 zastępca dyrektora Departamentu Polityki Bezpieczeństwa, w latach 2008-2010 dyrektor Biura Bezpieczeństwa Dyplomatycznego. Uczestnik wielu konferencji, seminariów i spotkań dotyczących bezpieczeństwa międzynarodowego, rozbrojenia i nieproliferacji. Brał udział w polsko-amerykańskich negocjacjach umowy o budowie tarczy antyrakietowej.

     

    Robert Filipczak  - Ambasador RP w Estonii w latach 2014–2018. Posiada stopień doktora nauk społecznych w dyscyplinie nauki o bezpieczeństwie uzyskany na Wydziale Bezpieczeństwa Narodowego Akademii Obrony Narodowej, studiował również nauki polityczne w Wyższej Szkole Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora oraz na Uniwersytecie Concordia w Montrealu. Jest autorem szeregu publikacji naukowych poświęconych problematyce bezpieczeństwa międzynarodowego oraz znawcą problematyki nordyckiej. W Ministerstwie Spraw Zagranicznych pracuje od 1991 roku. W latach 2006-2010 był  chargé d’affaires ad interim a następnie zastępcą kierownika Ambasady RP w Kopenhadze. Pracował również w Ambasadzie RP w Oslo (2001-2003), Ambasadzie RP w Wiedniu (1999-2001), Konsulacie Generalnym RP w Montrealu (1993-1997). W latach 2012-2014 był zastępcą dyrektora Biura Infrastruktury. Zna biegle język angielski, niemiecki, duński i norweski.

     

     

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: